اشتغال

کار اهمیتی در حد زندگی دارد چرا که بدون کار و شغلی انسان نمی تواند زندگی عادی خود را طی کن. پس می توان نوشت، کا و شغل= زندگی

امروزه بازار صحبت در خصوص اشتغال و تولید شغل بسیار گرم است. هر کسی پیشنهای می دهد طرحی می ریزند و متاسفانه ما همچنان شاهد آمار بالایی از بیکاری در جامعه هستیم. بررسی هر مساله و مشکلی که در جامعه بوجود میاد نیاز به کار کارشناسی و آسسیب شناسی دقیق با ریشه یابی آن مساله دارد. مساله شغل و بیکاری در جامعه ما معضلی ریشه دار است و درمان آن را تنها باید در نظام آموزشی کشور جستجو کرد. زمانی که دانش آموزان و دانشجویان ما پس از گذارندن 12 الی 16 سال در نظام آموزشی هیچگونه مهارتی ندارند و صاحب یک مشت دانش و اطلاعات نظری بی فایده می شوند و مدرکی که بر شانه های آنها سنگینی میکند، چطور شاهد موج بزرگی از بیکاران نباشیم. آن هم بیکارانی که بدلیل داشتن مدرک نمی خواهند تن به هر کار و شغلی بدهند. ادامه ....

برای رهایی از بیکاری باید برنامه درسی و آموزشی مورد بازنگری اساسی قرار گیرد چرا که این محتوا و روشی که ما فعلا در پیش گرفته ایم بجز افزایش افراد تحصیلکرده ولی ناتوان و بدون مهارت چیزی در پی نخواهد داشت. تشویق دانش اموزان به ایده و ایده پردازی و کمک نظام آموزشی به عملیاتی کردن ایده ها در همان سالهای اولیه تحصیل عامل افزایش انگیزه و امید در دانش اموزان خواهد شد. کمتر وسیله ای می بینیم که حاصل تحصیل کرده های ما باشد و در دنیا بعنوان یک برند شناخته شده باشد. این امر تلاش جدی دولت را می طلب تا افراد را با دنیای خارج از کشور و رقابت های ان اشنا کند و زمینه را برای فعالیت بیشتر فراهم کند.